Decyzja o zmianie

„Nie mogłam przejść 100 metrów bez zadyszki” - wspomina Lorianne. Fizyczne obciążenie, które odczuwała każdego dnia, było przytłaczające - podobnie jak ciężar emocjonalny. Z diagnozą PCOS musiała zmierzyć się z trudną rzeczywistością, że schudnięcie bez interwencji chirurgicznej będzie niemal niemożliwe.

Ta świadomość, w połączeniu z pragnieniem poprawy jakości życia, skłoniła ją do rozważenia operacji bariatrycznej. Mimo determinacji był też strach. „Bałam się powikłań i, jak wielu ludzi, jak sądzę, tego, że nigdy się już nie obudzę”

A jednak bezwarunkowe wsparcie rodziny i przyjaciół dało jej siłę i spokój, których potrzebowała. „Otoczyli mnie troską i miłością, co naprawdę wsparło mnie i uspokoiło w mojej decyzji.”

Dzień pełen emocji

Dzień operacji był prawdziwym rollercoasterem emocji. „W dniu operacji byłam sparaliżowana strachem - nie ma na to innych słów. Płakałam cały czas” - mówi. Ale w chwili, gdy zasypiała pod narkozą, znalazła spokój, myśląc o swoich bliskich.

Kiedy się obudziła i zobaczyła rodzinę u swojego boku, Lorianne poczuła ogromną ulgę i dumę. „Strach zniknął. Byłam szczęśliwa i dumna z siebie, że zrobiłam ten krok.”

Zwycięstwa i wyzwania

Od czasu operacji życie Lorianne zmieniło się diametralnie. „Powiedziałabym, że odzyskałam wolność i życie i że nie jestem już zła na siebie ani na cały świat.” Po raz pierwszy może ubierać się tak, jak zawsze marzyła, i czuć się dobrze we własnym ciele.

A jednak nie obyło się bez przeszkód. Przejście od życia w napadowym objadaniu się przed operacją do anoreksji psychicznej po niej było nieoczekiwanym wyzwaniem. „Rozwinęła się u mnie anoreksja, najpierw psychiczna… ze strachu przed zrujnowaniem wszystkiego, zrobieniem czegoś źle lub ponownym rozciągnięciem żołądka.” Na szczęście otrzymuje profesjonalne wsparcie - zarówno żywieniowe, jak i psychologiczne - które pomaga jej przejść przez ten trudny okres.